Noong September 15, bumoto ang US Senate (49-50) kung papayagan ba nilang pag-usapan pa lang yung CLARITY Act— isang market structure bill na mahigit isang taon nang pinaplanong ayusin ng crypto industry.
Kailangan ng 60 votes para makausad. Wala ni isang Democrat ang pumabor. Hindi mismong content ng bill ang naging issue — mas about kung sino ang kumikilala sa crypto industry ngayon.
Sa Washington, Natutunan ng Crypto Paano Pakinggan ng mga Politiko
Mas naging obvious pa yung sumunod kesa mismo sa boto. Makalipas lang ilang araw, inanunsyo ng Fairshake na maglalabas sila ng $30 million na campaign funds para ipatumba si Sherrod Brown sa kanyang Senate bid sa Ohio.
Ang Fairshake ay isang super PAC, isang uri ng committee sa US na pwedeng gumastos ng unlimited para suportahan o labanan ang mga kandidato. Karamihan ng pondo nito nanggagaling sa Coinbase, Ripple, at Andreessen Horowitz.
Halos kasabay nito, nag-warning ang Stand With Crypto — isang advocacy group na nilaunch ng Coinbase noong 2023 para i-rate ang mga Congress member base sa crypto stance nila at i-mobilize ang mga botante — na ang mga senador na humarang sa bill ay baka maparusahan sa eleksyon ngayong November 3.
Maraming tao sa crypto world ang parang naiilang dito. Pero sa tingin ko, gagana to.
Noong 2024, natutunan ng mga American na politiko na seryoso na ang crypto: umabot sa halos $40 million ang ginastos ng Fairshake para pabagsakin si Brown noong una — ibig sabihin, malaking budget talaga ang nakataya sa issue ng crypto.
Ayon sa isang Politico poll ngayong spring, 3% lang ng mga American ang nakakakilala sa Fairshake. Ibig sabihin, ang tunay na target audience nila？ Mga nasa Congress — na siguradong kilalang-kilala ito.
Sa Argentina, Isang Crypto Scandal Mas Malakas Pa Sa Boses ng Milyong Users
Sa Latin America, walang katulad na set-up, at hindi puro pera ang dahilan kung bakit kulang ito doon.
Noong minsan, pumunta ako kasama ng mga taga-industriya sa Kongreso ng Argentina para i-bring up ang isang issue sa tax na medyo technical — yung tipong karaniwan nagtatapos na lang na may nag-take down ng notes.
Pero imbes na tax ang pag-usapan, ang tanging gusto nilang pag-usapan ay LIBRA, yung token na shinare ni President Milei sa X noong February 2025 tapos agad-agad bagsak nung mismong araw.
Ganyan ang nangyayari kapag imbes na constituents ang nakikita ng politiko, scandal agad ang unang naiisip tungkol sa crypto. Sa Argentina, andiyan na nga talaga yung mga constituents na yan.
Ayon sa isang report ng industry, nasa 12.4% ng population ng Argentina ang regular na gumagamit ng crypto apps kada buwan nitong 2025 — pinakamataas sa buong Latin America, halos 1 sa 8 Argentines.
Sa dami ng users na ganyan, natural lang sana na ligawan na sila ng mga politiko. Pero invisible pa rin sa mga gumagawa ng rules, kasi never pa nating pinakita nang solid na meron ngang ganitong bloc na voters sa crypto.
Kahit sa Brazil, Missed Opportunity Para sa Crypto Community
Saktong test case itong Brazil. Noong October 25, si Luiz Inácio Lula da Silva ang nanalong President sa runoff kontra kay Flávio Bolsonaro — 51.8% ng valid votes kay Lula, 48.2% kay Bolsonaro, kaya nakuha ni Lula yung ika-apat niyang term.
Baliktad naman nung unang round noong October 4: lamang si Bolsonaro noon, 47.03% versus 45.16% kay Lula.
Sa mga ganitong dikit o palit ng pwesto ang laban, dito ba talaga kailangan umeksena ang mga organisadong grupo na crypto voters. Pero sa Brazil, gaya sa Argentina, wala pang solid na crypto bloc na nagpaparamdam.
Political Power ng Crypto — Potential Na Di Pa Napapagana
Sa totoo lang, di applicable (at di rin recommended) na kopyahin ang Fairshake model dahil iba ang campaign rules at political culture sa Latin America. Pero may dalawang bagay na pwede nating aralin mula sa US approach.
Dapat, tumulong din ang industry chambers more than just as technical adviser — gaya ng ginagawa ng Stand With Crypto — magsagawa ng public record kung paanong bumoboto at anong sinasabi ng bawat legislator tungkol sa digital assets.
Saka dapat, maglabas ang mga platforms ng malinaw na data. Halimbawa, kaya ng mga exchange sabihin kung ilang users ang meron bawat province, ilan ang sumasahod gamit ang stablecoin, at ilan ang nagse-save ng dollar kasi walang offering na maganda sa local banks.
Kapag may ganitong data at ipapakita mo sa mismong opisina ng politician, siguradong iba na ang mangyayari sa usapan.
Ilang taon nang humihiling ang local crypto industry sa regulators ng “seat at the table”, at sa karamihan ng bansa, nakuha na nga ito.
Pero kulang pa rin — wala pa tayong paraan para mapaintindi sa mga mambabatas, bago maunahan ng susunod na scandal, na yung mga gumagamit sa tools na to ay mga regular na botante din.