Mainit sa US ang usapan tungkol sa stablecoins: Sino ba puwedeng mag-issue nito？ Ano ang dapat na nagba-back dito？ Sino ang nag-a-audit？ Hindi basta-basta tumatanggap ang Federal Reserve (central bank ng US) at OCC (nagbabantay sa mga pambansang bangko sa Amerika) ng kahit anong token na sinasabing isang dolyar ang halaga — dapat sila ang mag-control kung sino lang ang puwedeng mangako ng ganyang value.
Kasi, ang token na naka-peg sa dollar ay para mo na ring ginawang digital version ng mismong pera ng bansa.
Iba ang takbo ng regulasyon sa Latin America: Ang punto nila ay kung paano makakalapit sa isang currency na kahit mismong gobyerno nila, wala namang kontrol doon. Para sa mga nag-iipon sa Buenos Aires, Bogota, o Mexico City, hindi masyadong issue kung USDC, USDT, o kung anuman ang stablecoin na ginagamit, basta hindi bumibitiw sa peg at sigurado ang custodian na safe ang pera.
Yun din ang dahilan kung bakit nagkakamali ang ilang regulators sa Latin America: Kinokopya nila ang labanan sa issuer specs sa Washington, kahit na magkaiba talaga ang totoong problema nila — at mas mahirap pa nga itong solusyonan.
Hindi naman mahalaga kung aling stablecoin ang mananalo. Ang tanong talaga, saan dapat nakatabi ang dollars na nagba-back dito？
Nagiging Local Policy Problem ang Offshore Dollars
Ang dollar na nasa reserve account sa New York at ang dollar na naka-reserve sa Buenos Aires o Sao Paulo, pareho lang ang itsura sa screen ng user. Pero, para sa mga regulator sa lugar kung saan ang “hard currency” ay sobrang hirap makuha ng gobyerno, hindi pareho ang epekto ng dalawang yan. Yung isa, madaling gamitin ng lokal na financial system kapag nagka-crisis. Yung isa naman, parang hindi mo mahawakan.
Ang Argentina pa rin ang pinaka-dollarized na crypto market sa mundo base sa dami ng volume, pero hindi lang sa kanila nangyayari ito: Sa Brazil, yung institutional stablecoin volume tumalon mula 5% ng local crypto flows sa 2024 papuntang 84% sa 2025, at sa Mexico naman, pinag-uusapan na sa Senado yung bill para sa regulation ng mga peso-pegged stablecoins.
Paano ginagamit ng Argentina ang stablecoins. Source: a16z crypto
Habang dumadami ang household at corporate dollars na naiipon gamit ang mga instrumentong offshore lang talaga pwede gamitin, tiyak na magiging malaking policy problem ito — hindi lang basta normal na market event na pwede mong deadmahin.
Dapat Ba Pilitin ng Latin America na Ibabalik sa Bansa ang Ilang Dollars？
May preview na ng ganito. Noong July, nag-propose ang Treasury ng Kenya na lahat ng stablecoin issuers dapat maglagay ng at least 30 percent ng funds ng customers sa mga bangko na sakop ng bansa nila. Wala pa namang gumagawa nito sa Latin America, pero kung iisipin, mas ramdam pa dapat ito sa Argentina o Venezuela kesa sa Kenya: kakulangan ng dollars, plus local na financial system na pilit binabalik ang daloy ng pera na dati ay kaya nilang kontrolin. Hindi ako magugulat kung may mga finance ministries na sa region na nagpa-plano na ng ganito.
Pero hindi talaga madaling desisyon ito. Sa ngayon, kahit PSAV ng Argentina, bagong rules ng Brazil mula noong February, o yung bill sa Senate ng Mexico — wala pa talagang nagtangkang solusyonan ito. Isa nga ito sa strengths nila, na hindi sila nagpa-panic.
Sa tingin ko, kapag pinilit ipatupad ang local reserves, magkakaroon ng hati-hating liquidity na ngayoy concentrated lang halos sa USDT at USDC, mawawala yung “convertibility” ng mga may local na backer (which sobrang useful para sa remittances), at malamang mapipilitan pa ang users na tumakbo sa unregulated na options, imbes na sa compliant na mga provider. Hindi yun ang goal ng rule.
Paano inilalabas ng Brazil ang assets nila sa pamamagitan ng mga offshore company. Source: BeInCrypto Research
Ang mas maganda sigurong gawin ay magpatakbo ng sabay ang locally reserved at offshore reserved dollar instruments, basta may oversight, at hayaan ang users na pumili kung saan nila gustong itabi ang dollars nila.
Magiging depende sa approach ng region — kung magpo-focus sila sa balance, o bigla na lang gagayahin ang Kenya pag dumating na sa point na hindi na kayang i-ignore ang dollarization — kung gaano karami sa pila-bilyong dollar savings ng Latin America ang mananatili at mareregulate, at ilan ang patuloy na lalabas ng system papuntang mga option na walang oversight.