Puwedeng magbenta ng share ang isang investor sa bagong Morgan Stanley Ethereum Trust habang bukas ang market. Pero kung gusto ilabas ang mismong Ether (ETH) na nasa likod ng share, pwedeng abutin ng ilang linggo o kahit buwan lalo na kung mahaba ang pila.
Bakit may ganito kahabang agwat？ Yung crypto exchange-traded product (ETP) na to, nagho-hold ng ETH bilang back-up ng bawat share na tina-trade sa NYSE Arca. Sa normal na takbo ng market, mga 50% hanggang 80% ng ETH nito nakalock sa Ethereum validator system, kung saan nag-earn ng rewards pero exposed din sa posibilidad ng penalties o delay sa pag-withdraw.
Nag-launch ang Morgan Stanley ng trust na may ticker na MSSE noong July 28, kasabay ng isa pang Solana product. 0.14% ang annual sponsor fee nito. Sina Figment, Galaxy Blockchain Infrastructure, at Coinbase Canada ang nagsisilbing staking providers. Yung custodians at mga staking provider, makaka-receive ng 5% ng kabuuang staking rewards, at ang 95% mapupunta sa trust.
Mas madali bumili at mag-hold ng investment kapag naka-wrap sa ganitong trust. Pero, ang mga risk ng validator performance, security ng mga keys, at withdrawal system ng Ethereum, napupunta na rin sa risk ng mismong fund. Kaya hindi lang APR ang dapat tanong dito. Alin ba ang balance sheet na panangga sa protocol loss ng Ethereum para sa mga shareholder？
May legal na pagkakaiba na dapat tandaan. Ang trust na ito, registered sa US Securities and Exchange Commission base sa Securities Act of 1933. Pero, hindi ito registered investment company sa ilalim ng Investment Company Act of 1940, kaya yung mga investor dito, hindi covered ng protections na binibigay ng batas na yon. Kaya mas tamang tawagin itong “ETP”.
Nakausap ng BeInCrypto sina Eva Lawrence (Head of Revenue, Figment), Nitin Gaur (Head of Institutions, Nethermind), Benjamin Sarquis Peillard (Founder at CEO ng Cap), at Edward Wu (Head ng BloFin Research), tungkol sa kung paano gumagalaw ang risk sa structure ng trust na ito.
Paano Kung Magka-Validator Error at Maapektuhan ang Share Price
Binigibigyan ng Ethereum ang mga validator bilang reward sa pagche-check ng network at pagsunod sa mga rules nito. Pero kapag nagkamali at lumabag tulad ng double signing, pwedeng masunog (i-slash) ang parte ng kanilang staked ETH at mapatalsik sila sa validator set. Yung tinatawag na correlation penalty ay nagkakaroon ng mas mataas na bayad kapag sabay-sabay na marami ang naslash. Kaya kung pare-pareho ang process issue ng maraming validator, mas malaki ang pwedeng pagkalugi kumpara kung magkakahiwalay na maliit na pagkakamali lang.
Madalang naman talaga ang slashing kumpara sa kabuuang dami ng Ethereum validator. Pero importante pa rin bantayan kasi kadalasan, ang pinakamalalaking slashing events, sabay-sabay na errors sa operations ng validators ang dahilan.
Figure 1. Mga slashing event sa Ethereum kada buwan mula January 2021 hanggang February 2026.Source: Rated Network
Para sa ETP investor, hindi nagpapadala ng hiwalay na “bill” ang protocol kapag natamaan ng penalty ang fund. Ang ibig sabihin, mas nababawasan lang yung ETH na hinahawakan ng trust at bababa ang net asset value (NAV) nito. Ayon kay Eva Lawrence, Head of Revenue ng Figment:
“Kapag sa ETP, kapag may slashing penalty (dahil sa mali ang pag-operate, downtime, o maling configuration), mismong assets ng fund ang tatamaan, at bababa ang NAV. Makikita ng investors na parang epekto sa share price, hindi direct loss ng asset. Pero bihira talaga ang slashing kapag institutional-grade validator tulad ng kay Figment—wala pa kaming na-experience na double signing slash sa Ethereum. May mga top staking provider din na may slashing insurance para dito.”
May built-in protection pa ang custody setup ng Morgan Stanley. Ang validator keys para mag-validate, hawak ng staking providers, pero yung custodians hawak nila talaga ang private keys na nagko-control ng assets at withdrawal ng trust. Hindi basta-basta maililipat ng validator operator ang ETH ng trust sa ibang wallet.
Pero kahit may protection, hindi pa rin ibig sabihin na wala nang economic risk. Pwedeng hawak pa rin ng trust ang ETH, pero mabawasan to kung magka-penalty dahil sa operation ng provider. Nasa prospectus nila na ang kompensasyon sa loss pwedeng may kondisyon, exclusion, o kailangan ng solid na proof. Pwede ring hindi covered ang mga malalaking protocol-wide events, software failure, o kaya matagal dumating, partial lang ang bayad, o baka hindi pa totally makuha.
Ayon kay Nitin Gaur, Head of Institutions ng Nethermind:
“Ang staking ETP ay parang yield product sa loob ng isang fund na nakataya sa operational risk na pwedeng hindi pa napresyuhan sa mga dokumento ng fund. Ang mga tanong talaga dito, hindi lang sa protocol: sino ang sasalo kung may slashing, kasya ba ang balance sheet para bayaran yon, at anong mangyayari kapag mas mahaba ang exit queue kesa sa settlement cycle？”
In short, parang may “loss waterfall” dito. Una, i-aapply muna ng protocol yung penalty. Sunod, maghahanap ang trust ng basehan sa provider agreement, tingnan ang liability limits, at insurance (kung meron). Kung may bawas pa, NAV na lang ang sasalo nito.
Kailangan Ding Tignan ang Lakas ng Provider sa Usapang Risk
Kadalasan, tinitignan lang ang staking providers base sa uptime, security, at commission. Pero sa ETP, pati na rin ang liability nila at kakayahan nilang magbayad ng claim ay naging parte na ng overall investment risk/structure.
Ayon kay Benjamin Sarquis Peillard, Founder at CEO ng Cap:
“Dapat tignan ng mga asset manager ang provider base sa experience nila sa mga incident, paano nila hinahandle ang security ng mga key, at ano talaga ang sinasabi ng legal contract kung sakaling may mangyaring hindi maganda: sino ang mauuna na maibabalik ang pera, at sino ang aako sa natirang loss. Dapat parang sinusuri ng asset manager ang provider na parang critical na parte ng financial infrastructure. Kahit mataas pa ang staking reward na in-advertise ng provider, bale wala yan kung mahina naman ang operational controls, security, at financial capacity para masolusyunan ang incidents kapag may nangyaring problema.”
Parehong kailangan ng matinding pag-check pagdating sa diversification. Hindi porke tatlong provider na, tatlong independent na risk pool na agad yun. Posibleng pare-pareho lang sila ng validator client, umaasa sa parehong cloud region, o may halos magkaparehas na key-management process.
Sabi ni Lawrence:
“Pag lahat ng validator ng isang provider naka-host sa iisang cloud region o software stack, isang outage lang, lahat sabay-sabay na apektado. Yung mga operator na naka-focus lang sa isang infrastructure, sabay-sabay din puwedeng pumalya. Pero kung may multi-cloud at multi-geography setup ang provider, tuloy-tuloy pa rin ang operations kahit may ma-down na isa. Take note, hindi guarantee ang pagkaka-diversify sa maraming provider na magiging resilient na – kasi kung umaasa rin sila sa parehong cloud vendor, client software, o lugar, pare-pareho pa rin ang posibleng problema.”
Dahil dito, nagiging parang mapping ng correlation ang pagpili ng provider. Kailangan i-track ng asset manager kung ano talaga ang client software at hosting na gamit sa background, tapos tingnan kung paano gumagana ang key management at anti-slashing system habang nagkaka-maintenance o palya.
Sabi ni Gaur, minsan nalilito ang mga tao sa dami ng provider pero baka iisa lang pala ang pinanggagalingan ng problema:
“Ang concentration, ibig sabihin nito yung share nila sa network stake at kung yung infrastructure nila, pareho din ba sa iba: Kunwari, yung provider mo at kalahati ng network nasa parehong cloud region tapos pareho pa ng client, hindi ka talaga diversified, parang iisa lang ang risk mo. Importante rin na alam mo kung segregated ang stake mo o halu-halo lang, pati key management at anti-slashing architecture.”
Makikita mo ‘to sa post-mortem ng SSV Labs noong September 2025. Dalawang magkahiwalay na incident ang tumama: una, isang validator; tapos sumunod, isang cluster ng 39. Sabi ng SSV, ’di naman na-hack ang mismong protocol nila. Yung malakihang incident, nangyari dahil sa sablay na maintenance kung saan parehong validator keys ang tumakbo ng sabay sa dalawang infrastructure. Gumana nang normal yung code – pero nung naulit yung operation, dun nagkaproblema at nagkaroon ng loss.
Nakadepende ang Liquid Share sa Withdrawal Queue
Nababago ng staking ang liquidity ng asset ng trust. Sa Ethereum, may limit kung ilang validator ang puwedeng mag-enter o mag-exit sa isang yugto. Dahil dito, nade-defend ang stability ng network at napipigilan na sabay-sabay gumalaw ang malaking set ng validator.
Para sa isang fund, kitang-kita yung limitation sa both sides ng trade. Yung Ether na naghihintay pang pumasok bilang validator, walang staking reward na kinikita. Yung Ether na gusto nang lumabas at naka-exit queue, hindi mo agad mabebenta para maibalik ang pera kay investor. Sabi sa prospectus ng Morgan Stanley, puwedeng abutin ng ilang araw ang unstaking kapag tahimik ang market, pero puwedeng abutin ng weeks o months kapag marami ang gustong mag-exit.
Mabilis magbago ang queue. Noong July 6, nakita sa prospectus na nasa 2.71 million ETH ang naghihintay makapasok bilang validator at yung activation delay, umaabot ng 47 days. Pero noong August 21, Rated Network ang activation queue nasa 38 days na lang, below one hour ang exit queue, at halos ten days ang withdrawal queue. Kaya yung liquidity policy, dapat laging updated kasi mabilis mapalitan ang sitwasyon.
In-explain ni Lawrence yung risk sa issuer side:
“Sa staking, kailangan minsan i-lock ang asset mo sa loob ng ilang panahon. Sa kaso ng Ethereum, dapat kang maghintay sa ”unbonding“ period bago makalabas, kaya puwedeng maging problematic sa liquidity, lalo na kapag mas marami ang gusto ng redemption kaysa available na unstaked na assets.”
Para ma-manage yung risk na ‘yan, may parte ng ETH ang hindi muna nila ni-stake. Kung mas madami ang liquid, mas kaya nilang magpabayad ng redemption. Pero syempre, mas maliit tuloy ang kinikitang staking reward. Kaya yung inaasahang 50% to 80% na staking range, malaking factor ’yan sa overall returns ng product.
Galaxy has been selected by @MorganStanley Investment Management as an approved validator to power staking for two new digital asset ETPs: Morgan Stanley Ethereum Trust (MSSE) and Morgan Stanley Solana Trust (MSOL).
Both products aim to track the performance of ETH and SOL,… pic.twitter.com/z65FCvKCQi
— Galaxy (@galaxyhq) August 18, 2026
Paano Kinukwenta ang 95% Reward Pass-Through
Yung sponsor fee ng Morgan Stanley na 0.14%, mas mababa compared sa maraming malalaking US crypto ETPs. Malinaw ang comparison kasi makikita agad ng investor kung magkano ang annual fee na binabawas sa NAV.
Figure 2. 14-basis-point launch fees ng Morgan Stanley kumpara sa mga kilalang crypto ETPs sa US.Source: Morgan Stanley, Grayscale, Franklin Templeton, Bitwise at BlackRock.
Pero magkaiba ang basis ng staking charge. Yung custodian at staking provider, 5% ng gross staking rewards lang ang kinukuha nila – hindi 5% ng total asset ng trust. Yung trust, sa kanila pa rin yung 95% ng reward na makukuha sa aktwal na na-stake na ETH.
Kaya kahit 3% yung protocol yield, hindi auto 3% din yan para sa buong trust kung 50% to 80% lang ng Ether ang naka-stake. Tumatapat lang yan sa gross portfolio yield na 1.5% hanggang 2.4% bago pa ibawas yung reward charge at sponsor fee.
Halimbawa, base sa Rated Network, nasa 2.81% yung Ethereum network APR noong August 21. I-round off natin to 2.8%, ibig sabihin kung 50% ng assets naka-stake, ang gross reward ay 1.4% ng NAV.
Pag nabawas na yung 5% na staking charge at 0.14% na sponsor fee, nasa 1.19% na lang yung estimate na makukuha. Kapag 80% yung allocation, around 1.99% naman ang estimate mo.
Figure 3. Inilalarawan dito ang tinatayang taunang kontribusyon ng staking sa NAV base sa plano ng Morgan Stanley na 50%–80% staking range.
Sample lang ang mga numerong ito, hindi ibig sabihin prediction na mangyayari talaga. Ibig sabihin, gumamit sila ng constant protocol APR at hindi sinama dito ang activation delay, penalty, buwis, at iba pang surprise na gastos. Dito makikita na di sapat ang “95% ng rewards” kung hindi mo rin alam ang staking ratio at yung fixed na fee.
Habang bumababa ang protocol rewards, mas malaki rin ang kinakain ng fixed sponsor fee kumpara sa kita. Malaking epekto ang scale dito kasi, kahit lumiit ang yield pool, kailangan pa ring magbayad ng issuer para sa custodial fees, monitoring, at ibang operational controls.
Nagbigay ng interesting na perspective dito si Sarquis Peillard:
“Gagana lang ang fee structure na parang 0.14% tapos 95% pass-through kung malaki ang scale at tugma sa economics; dapat magduda kung isang maliit na issuer eh ginagaya lang yung fee na ‘yan kahit wala silang volume na panakip sa security at slashing coverage. Dito dapat tumingin ang mga investor — sa economics ng staking. Oo, mukhang ok yung mababa ang fee at mataas ang pass-through, pero kailangan pa rin ng secure infrastructure, custody, monitoring, at risk management. Kapag parang hindi kaya ng fee na bayaran lahat ng ’yan, dapat magtanong ang investor kung ano ang talagang kinokompromiso para magmukhang ok yung numbers.”
Sino Magbabayad Kung Sumablay ang Staking？
Sa disclosure mo malalaman kung saan tatawag ng talo ang investor kapag may nangyaring talo. Nagbabago ang pagkakasunod-sunod ng sasalo ng lugi kung merong protection mechanism na may pondo.
Edward Wu, Head ng BloFin Research, nagsa-suggest na baka pwedeng may first-loss layer sa pagitan ng pagkabigo ng provider at investor capital kung regulated ang staking product:
“Pwedeng ipatupad ng asset managers na maglagay ng funded bonds ang provider, magtabi ng slashing reserves, o mag-contribute ng part ng staking revenue sa pooled protection fund. Dahil dito, mas klaro ang loss-absorption layer ng regulated products at di agad ramdam ng investor yung mga maliliit na staking penalties.”
Pwedeng masukat ang ganitong pangako. Transparent ang size ng reserve. Pwedeng i-compare ang funded bond sa value na risky malagas. Kung contract lang ang batayan at walang hiwalay na pondo, nakaasa ang investor sa exclusions, solvency ng provider, at kung gaano kabilis mag-claim.
Pwedeng palpak ang legal design, kahit malinaw ang performance ng validator. Bandang February 2023, nagdesisyon ang Kraken na tapusin ang US staking-as-a-service program nila at magbayad ng $30M bilang settlement sa SEC. Hindi nasira ang validators nila — pero naging imposible pa ring gamitin yung product nila dahil sa pagbabago ng regulation.
Bibigyan ng staking ETPs ang investors ng listed share na parang normal na brokerage settlement. Pero, yung financial setup niya — kasama yung staking ratio, exit policy, mga provider agreement, at balance sheet na sumasalo ng pangakong compensation — ang nagdidikta ng risk. Mabilis lang i-compare ang APR pero, para sa loss waterfall, kailangan talagang basahin isa-isa ang terms.